Gemeente weigert woning-aanpassing
Mevrouw D. woont met haar twee nog jonge kinderen in een huurwoning van de gemeente. Door een handicap kan zij geen trappen lopen. Lastig, want de slaapkamers en badkamer liggen op de eerste verdieping. 's Morgens en 's avonds moeten de buren haar de trap af- en opdragen. Daarom vraagt zij een traplift aan bij de gemeente. Die wil daarvoor niet betalen. De trap zou te smal zijn. Mevrouw D. moet maar verhuizen naar een wél geschikte woning. Dat wil mevrouw D. niet, omdat zij zo'n goede relatie heeft met haar buren en omdat de kinderen zich thuis voelen in deze buurt. Het Juridisch Loket wijst mevrouw D. op de mogelijkheid van mediation.
Resultaat: de traplift komt er
De mediation leidt bij de gemeente tot meer begrip voor de bijzondere situatie van mevrouw D. Door haar recente echtscheiding hebben de kinderen het heel moeilijk. De burenhulp is daarom onmisbaar. De gemeente geeft toe dat er in de buurt geen aangepaste woning is. Op het praktische front blijkt er een fabrikant te bestaan die smallere trapliften kan leveren. Na een positief advies van de gehandicaptenraad stelt de gemeente alsnog subsidie beschikbaar voor de gevraagde woningaanpassing. Mevrouw D. en haar kinderen kunnen in de buurt blijven wonen waar ze zich lekker voelen. En de gemeente hoeft geen kosten te maken voor een dure verhuizing, waar toch ook weer dure aanpassingen nodig zouden zijn geweest.
Tekstgrootte 
